عمادالدین عماد زوزنی

ملیت :  ایرانی   -  قرن : 5 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)

(س پنجم ق)، شاعر. از زبان‏آوران و بزرگان زوزن خواف خراسان بود. وى مدح طغان‏شاه بن آلب‏ارسلان (م 465 ق) مى‏گفت و برحسب ارشاد امام محمد غزالى (م 505 ق) ترك دنیا كرد و به تصوف گرایید. عمادالدین در سخنورى شاگرد سید حسن عزنوى (م 505 ق) بود و با على باخرزى مشاعره داشت. در «نفحات الانس» و «ریحانه» وى از شعراى قرن هشتم به حساب آمده است. از آثار وى: «دیوان» شعر.